خانواده گلپایگانی از خاندان شاخص در آواز ، در موسیقی شهری امروز ایران و از حیث مربوط به تاریخ ورود و حضور چهره های برجسته آنها در عرصه آواز کلاسیک و حضور در رسانه های ملی دارای تقدم می باشند .

بزرگ این خاندان مرحوم حاج محمد حسین گلپایگانی (۱۳۶۲/۱/۲۶-۱۲۹۰) از جمله ذاکرین و از وابستگان به حوزه آوازخوانان اهل منبر بودند و صدای توانا و گرم او گواهی دهنده حسن صوت ، توانایی در اداره کران مجلس ، شعر شناسی و صافی حال و احوال درونی اوست . در بین خانواده گلپایگانی که بیشتر آنها در منطقه شرق تهران قدیم ، یعنی حدود میدان خراسان تا منطقه کشتزارهای حوالی دروازه دولاب (تابستان های ۱۳۴۰) اسکان داشتند صاحبان صدای خوش فراوانند و افراد مسنی که برخی از آنها از رجال فرهنگی و سیاسی و اداری عالی رتبه هستند ، در گذشته از دوستداران مجالس حاج حسین گلپایگانی بوده و او را با سیمای گرم و صدای مردانه و مناسب خوانی های زیبایش به یاد دارند .

نسل قبل از (۱۳۵۷) نیز ، خاطراتشان با صدای کم نظیر اکبر گلپایگانی (گلپا) در برنامه های گلها آمیخته است .